Yalnızlığa Alışmalı.

Bavulları hep toplu durmalı insanın Bir gün telefonların hiç çalmayabileceği hesaplanmalı Tül perde arkasından misafir yolu gözlemekten vazgeçmeli İhanetlere, terkedilmelere, bir başına bırakılmalara hazırlıklı olmalı Yalnızlığa alışmalı Çünkü "omuz omuza" günlerin vakti geçti Dayanışma günümüz borsasının değer kaybeden hisse senetlerinden biri artık Bireyin keşif çağı, geride kı­rık dökük yalnızlıklar bıraktı Terörün bile bireyselleştiği çağdayız Zaman, birlikten kuvvet doğurma zamanı değil; zaman, tek başına dimdik ayakta kalabilmeyi becerme zamanıdır İşte o yüzden alışmalı yalnız­lığa Sokaklar dolusu ıssızlıkla başbaşa yaşamayı göze almalı insan Güvendiği dağlardaki karlara bakıp ders çıkarmalı Hüzünlü bir şarkıyla paylaşı­lan gecelerde başını dayayacak bir omuz arama huylarından vazgeçmeli Romanlardan yalnızlığı yücelten paragraflar asmalı evin en görünür duvarlarına "Yalnızlık paylaşılmaz/ Paylaşılsa yalnızlık olmaz" dizeleriyle başlamalı güne Cevapsızlığa, sessizliğe ısınmalı Oysa sessizlik haksızlığa alkıştır Haklılığın onuru yaşatır insanı Susmanın utancı öldürür O yüzden en sessiz gecelerde ''doğruydu, yaptım"la teselli bulmalı insan Feryada komşuların yetişmemesine, soğuk duvar diplerinde sessizce ağlaşmaya alışmalı Kendiyle hesaplaşmaya çalışmalı Gece yastıkla ağlaşmaya, sabah aynayla gülüşmeye, kendiyle hüzünlenip, kendiyle keyiflenmeye hazır olmalı Hep başını alıp gidebilecek kadar cesur, ama hep kalıp savaşacakmış kadar gözüpek olabilmeli Sessizliği, sese dönüştürebilmeli Ve sırt çantasını her daim hazır tutmalı insan Yollarla barışmalı Yalnızlığa alışmalı CAN DÜNDAR